Pozakodeksowe prawo karne

Ustawa z dnia 24 kwietnia 1997 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 75, poz. 468 z poźn. zm.)

K-408 Wyrok z 29 września 2005r., II AKa 217/05

Z niekwestionowanych przecież ustaleń faktycznych wynika, że oskarżony udzielił środków odurzających w ilości nie większej niż 5 gramów. Wskazaną wyżej ilość niewątpliwie można zaliczyć do ilości nieznacznych, skoro ustawodawca w pierwotnej treści załącznika do projektu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii wskazał jako ilości nieznaczne do 10 gram marihuany, do 3 gram haszyszu i do 0,25 gram amfetaminy. Grzegorz Marcin S. udzielał środka odurzającego w okresie dwóch i pół miesiąca tylko jednej osobie, a mianowicie Piotrowi O. Tak więc rozprowadzanie przez oskarżonego narkotyków nie przybrało formy długotrwałej, na skalę masową, co oczywiście musi rzutować na ocenę stopnia społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu. W świetle powyższego należało uznać, że Sąd I instancji prawidłowo przyjął rodzaj i natężenie przedmiotowych znamion czynu, decydujących o wypadku mniejszej wagi i dokonał prawidłowej oceny prawnej działań przypisanych oskarżonemu.